Powojenna Anglia

restauracje kraków W XX w. wystąpiły w życiu i kulturze angielskiej trzy blisko ze sobą sprzężone tendencje wyrażające, najogólniej mówiąc, pewne podstawowe dla tego kraju i okresu dążenia i poglądy. Po pierwsze. Wielka Brytania zachowała poprzez swoje tradycje i instytucje ogromną ciągłość procesu rozwojowego. Po drugie, ciągłość ta nie utrudniła temu krajowi w połowie XX w. zdolności przyswojenia nowych dążeń i idei. 1 wreszcie, po trzecie, we współczesnej Anglii wyraźnie wystąpił sceptycyzm, jeśli idzie o wartość owych odziedziczonych i kontynuowanych wartości, a równocześnie niepewność i niepokój o przyszłość tego kraju.

Po II wojnie światowej pojawiły się wśród brytyjskich pisarzy nastroje rozczarowania, wyczerpania i wyjałowienia twórczego. O sfiusliowanych młodych twórcach pisał w 1945 r. George Orwell, że wydawali się oni jak „pchły skaczące wśród ruin cywilizacji\". Tego rodzaju poczucie katastrofy i zwątpienia dość powszechne wśród pisarzy brytyjskich pod koniec wojny i po jej zakończeniu, wywoływały różne formy reakcji i oddźwięku. U jednych wytwarzały poczucie kryzysu i kresu poszukiwań modernistycznych, kierując zainteresowania twórcze w stronę wartości bardziej tradycyjnych. T.S. Eliot, Evclyn Waugh, W.H. Audcn czy Graham Greene zwrócili się ku wartościom chrześcijańskim, natomiast Aldous Huxlcy czy Christopher Isherwood popadli w mistycyzm i zainteresowali się głębiej filozofią Wschodu. Nic wolno jednak generalizować. Warto zauważyć, że reakcje poszczególnych pisarzy na koszmar i skutki II wojny światowej były różnorodne i bardzo indywidualne, znajdując rozmaity wyraz w ich twórczości. Wielu z nich, jak A. Huxley, Robert Graves czy W.H. Audcn opuściło Wielką Brytanię i przeniosło się do innych krajów, tworząc w oderwaniu od swego środowi- * ska naturalnego. telewizor 3d sklep